Prosfigika, što u prevodu na srpski znači izbeglice ili smeštaj za izbeglice jeste veliko stambeno naselje u samom centru Atine u kom živi nešto više od 400 ljudi. Ova stambena zajednica je sačinjena od 8 velikih blokova zgrada, i pored redovnih stanara nju posećuju brojni ljudi, kako iz Grčke, tako i iz svih krajeva sveta.

Originalno, ovo naselje je izgrađeno za izbeglice iz grčko-turskog rata koji se odvijao između 1919. i 1922. godine. Izgradnja naselja je počela 1933. a završila se 1935. godine. Tokom perioda vojne NATO hunte koja je došla na vlast u Grčkoj ovo naselje je bilo evakuisano i izbeglice su ostale bez svojih domova. U međuvremenu su kriminalne grupe zauzele ove objekte i počeli su da ih koriste kao centralu za proizvodnju i distribuciju narkotika širom Atine.

Kriminalne grupe su kontrolisale Prosfigiku sve do 2010. godine kada su grupe radikalne antikapitalističke levice organizovano preuzele ovaj prostor i tada nastaje nova samoorganizovana stambena zajednica koja je iz godine u godinu bila sve veća. Zajednica u Prosfigiki je već deceniju i po organizovana na principima direktne demokratije i teži potpunoj samoodrživosti. Danas ljudi koji žive tamo sami proizvode brojne namirnice i razne druge potrepštine za život. Uspostavili su i vrtić, dnevni boravak za decu, kao i zdravstvenu kliniku

Ova zajednica i danas prima nove stanare koji nemaju rešeno stambeno pitanje, a koji su zainteresovani da žive u okviru ovog kolektiva. Takođe, postoje prostori za "goste", odnosno posetioce koji dolaze da obiđu ovo mesto, uključe se u rad kolektiva i nauče brojne stvari koje se od ljudi iz ove zajednice mogu naučiti. Zajednica je sprovela kolektivizaciju nad stanovima i drugim objektima, što podrazumeva da ne postoje privatni vlasnici ovih stanova već da su im stanovi koji su u kolektivnom vlasništvu cele ove zajednice ustupljeni na korištenje.

Zbog želje da ovaj atraktivan prostor iskoriste za dovođenje investitora, kao i zbog težnje da suzbiju antikapitalističko organizovanje u samom srcu Atine, atinske gradske vlasti su najavili rušenje Prosfigike i raseljavanje ljudi. Međutim, ovi ljudi su se odlučili da pruže snažan otpor.

Tokom ove godine, organizovano je nekoliko velikih protesta za zaštitu Prosfigike. Širom sveta su osnovani kolektivi koji izveštavaju o ovom slučaju i koji posećuju Prosfigiku sa ciljem njene zaštite, a jedan od takvih kolektiva funkcioniše i u Srbiji. Ipak, najradikalniji potez otpora prinudnom iseljenju i uništenju ove zajednice su pružili drug i drugarica koji su stupili u štrajk glađu rizikujući sopstvene živote kako bi zaštitili celu zajednicu.

U pitanju su Aristotelis Hantis i Suzan Dopanj. Suzan je štrajkovala glađu 55 dana, dok je Aristotelis štrajkovao glađu 140 dana. Njih dvoje su svojim potezom privukli ogromnu pažnju šire javnosti što je dovelo do pojačanog otpora rušenju ove stambene zajednice. Zbog toga je gradska vlast u Atini odlučila da pređe u defanzivu. Gradonačelnik je dao usmenu "garanciju" da do rušenja neće doći, ali većina pripadnika ove zajednice sumnja u njegove reči, tako da su ljudi koji žive u Prosfigiki i dalje u pripravnosti spremni da se brane od pokušaja prinudnog iseljenja i uništenja njihove zajednice.

Suzan Dopanj je nakon ovog teškog štrajka glađu u stabilnom zdravstvenom stanju, dok je Aristotelis Hantis u kritičnom stanju i trenutno se vodi borba za njegov život, budući da su mu nakon okončanja štrajka glađu otkazali vitalni organi.

Ljudi iz ove zajednice svojom hrabrošću daju primer kako ljudima širom sveta, tako i nama u Srbiji kako se vodi borba za pravo na stanovanje, koje je u surovom kapitalističkom sistemu mnogima nedostupno.

Mi podržavamo organizovane ljude iz Profigike u njihovoj borbi, a u Srbiji ćemo nastaviti da učestvujemo u borbama Za krov nad glavom sve dok svi ljudi u našoj zemlji ne budu imali potpuno rešeno stambeno pitanje.