✍️teskst naše omladinske organizacije - Radničke omladine - povodom 64. godišnjice osnivačkog zasedanja Pokreta Nesvrstanih u Beogradu
Prvog septembra navršava se šezdeset četiri godine od osnivačkog zasedanja Pokreta Nesvrstanih kada se u Beogradu kalila diplomatska, razvojna, kulturna i vojna osovina otpora imperijalizmu, neokolonijalizmu, aparthejdu, cionizmu i drugim formama dominacije, agresije i stranog uplitanja nauštrb suverenih prava, bezbednosti i teritorijalnog integriteta država Trećeg sveta. Nesvrstanost je pružala autentičan odgovor zemalja Globalnog Juga, gotovo dve trećine zemalja UN i više od polovine svetske populacije na izazove samoodrživog razvoja u svetlu specifičnih uslova i okoštavanja hladnoratovskih interesnih zona. Može se reći da je ustrojstvo širokog antikolonijalnog fronta koji je objedinjavao kubansku lenjinističku partiju, indijsku socijaldemokratiju, etiopsku monarhiju i oficirske pokrete u Indoneziji, Egiptu, Libiji i Zimbabveu održavao prestiž jugoslovenskog modela samoupravljanja. Primera radi, Titovim posredstvom na alžirskom samitu 1973. razrešena je kavga Fidela Kastra i pukovnika Gadafija oko uloge sovjetskog uticaja, pri čemu je Gadafi povukao neutemeljene opaske o istovetnosti dva imperijalizma, a Kastro ušao u prvi razlaz s moskovskim hegemonom oko kubanske intervencije na strani angolskih revolucionara.
Pružajući ruku razvoja bez skrivenih agendi svetu, jugoslovenska ekonomija postala je embrion pravednijeg međunarodnog poretka zemalja kojima kapitalizam nije namenio ulogu partnera, već resursa, a antikolonijalizam njena moneta. Tako se pri osnivanju mešovitih preduzeća u Maroku, Nigeriji i Sudanu iz ideoloških razloga insistiralo na klauzuli da domaćini mogu prekinuti zajedničku ekspolataciju rudnika po volji, nacionalizovati ih i Jugoslovenim isplatiti dug. Premda i sama zemlja u razvoju, Jugoslavije je do 1967. proširila komercijalne kredite na više od šesto pedeset miliona dolara, od čega dvesta namenjenih za Afriku, najpre za poljoprivrednu mehanizaciju. Jugoslovenska ulaganja pratili su pozivi za nacionalizaciju strateških resursa i kompenzaciju stranim vlasnicima prema proceni domaćih vlasti.
Jugoslovensko pokriće alžirske revolicije nadilazilo je pionirske diplomatske akcije na putu nezavisnosti koje je promovisao blizak saborac Franca Fanona, Zdravko Pečar. Jugoslovenski instruktori vršili su obuku alžirskih ustanika, a u zimu 1958. zaplenjen je jedan od mnogih brodova pod jugoslovenskom zastavom sa 150 zona naoružanja za pobunjenike FPN! Niko drugi do Šarl de Gol optužio je tada jugoslovenske diplomate da zajedno sa pustinjskim šakalima zavijaju protiv francuskog reda i civilizacije, dok je ambasador SFRJ proteran iz Pariza.
Pored pasoša i drugih diplomatskih resursa, i palestinski pokret otpora uživao je od vojnu obuku i milionske isporuke oružja.
Jugoslovenski gradovi vrveli su od stipendista (od kojih su 40% bili Palestinci) i radnika na obuci za tehničku podršku sa novooslobođenih afričkih podneblja i arapskog sveta. Poznato je da su prve studentske demonstracije u SFRJ, kada je demolirana belgijska ambasada bile povodom ubistva kongoanskog predsednika Patrisa Lumumbe, u SFRJ veličanog kao ,,velikog nacionalističkog lidera" od strane proimperijalističke hunte.
Jugoslovenski univerziteti izašli su u susret palestinskim studentima koji su avgusta 1982. pohrlili u odbranu svojih porodica za vreme cionističke agresije protiv Libana, dok su u toku opsade Bejruta JAT-ovi avioni evakuisali stotine palestinskih ranjenika u beogradske i sarajevske bolnice.
Sve do kraja osamdesetih, nesvrstani Beograd bio je uistinu svet za koji su vezivana najprogresivnija nadanja i gde su TV dnevnici počinjali rečima ,,na okupiranim palestinski teritorijama" i ,,južnoafrički rasistički režim". Baštineći legat Nesvrstanih dok se magla blokovskog nadmetanja opet nadvija nad našom i drugim zemljama pretvorenim u dvorište imperijalizma, borimo se za principe kojih su oni bila dosledan tumač i smela avangarda: najstrožu vojno-političku neutralnost, otpor pljačkaškoj eksploataciji sirovina poput litijuma, čvršću kontrolu nad strateškim resursima, privredno-energetsku samostalnost i razvoj oslonjen na vlastite snage umesto monopolističko reketiranje i briselsko-vašingtonski diktat.
Slava borbi za mir, nezavisnost i prosperitet malih nacija!
Smrt neokolonijalnom izrabljivanju!
