Građani govore o ljubavi prema rodnoj grudi,
O zdravom seljačkom stablu i
Kako je seljak temelj nacije.
Seljak brine o svojoj njivi,
Neguje svoju stoku, plaća poreze
Pravi decu, time štedi na slugama i
Zavisi od cene mleka.

Bertold Breht

Uoči sudskog spora najvećih od svih krvopija, oligopolskog lanca Delez protiv Srbije, u preko deset mesta opet su buknule demonstracije poljoprivrednika zbog survavanja otkupnih cena ispod minimalnih troškova proizvodnje koje preti egzistenciji njihovih porodica.

Onako kako je Zoran Đinđić rudare RTB tešio da sade kikiriki na jalovini, sada naprednjački kompradori na poziciji stečajnih upravnika petooktobarske države seljacima nude razmućeno mleko u prahu.

Zašto? Zato što je Srbija od 2009. talac Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju, dizajniranog da prenormiranom regulativom osigura premoć monopolista iz EU nad bazičnim životnim interesima našeg naroda.

U Prelaznom sporazumu o trgovini, Srbija se obavezala na ukidanje ,,svih količinskih ograničenja i mera koje imaju dejstvo na uvoz poljoprivrednih proizvoda iz EU”.

Istovremeno, član 33 SSP-a nedvosmisleno sabotira plasman proizvoda srpskog porekla, suspenzijom preferencijalnog tretmana dobara čiji izvoz poraste za preko trideset posto u okviru jedne, a u poređenju sa prosekom od prethodne tri godine.

Temeljni sporazum o proevropskoj geostrateškoj orijentaciji Srbije, iza kojeg su složno stale i ondašnja žuta većina, i radikalski renegati koji danas gospodare Srbijom, zaključen je toliko obzirno da je Srbija ekonomski ostala potpuno razoružana, a ukoliko bi naša poljoprivreda i uspela da se takmiči sa holandskom, pravila se menjaju.

Podsećamo da je naše selo izborilo pobedu u carinskom ratu protiv austrougarske buržoazije i nad NATO opsadom devedesetih, a dalje utapanje u tržište EU znači jedino izumiranje srpske poljoprivrede i svakog traga prehrambene suverenosti, zadnju rundu neokolonijalne zavisnosti do totalne aneksije od strane tog ratnohuškačkog saveza.

Iz godine u godinu, baš kao po pitanju litijuma, prozapadni političari i inostrani mediji na srpskom služe da narodnu ogorčenost protiv nepravde u kojoj imperijalizam guši Srbiju lokalizuju na domaće podizvođače tranzicijskog poretka i sve probleme svale na loše upravljanje i navodnu neuređenost mimo strukturne nejednakosti, izolovanosti i ucenjenosti.

Zato mi kažemo: najveća korupcija u Srbiji je pogubni evropski put.

Solidarno sa poljoprivrednicima!

Seljaku sred socijalističkog gnezda pripada sve od pluga do zvezda!

Za potpuno nezavisnu Srbiju radnog naroda!